X
تبلیغات
بزرگترین وبلاگ دارو و هرمون های ورزشی

بزرگترین وبلاگ دارو و هرمون های ورزشی
توجه توجه:برای دیدن تمام موضوعات به گزینه عناوین مطلب مراجعه نمایید 

-----------------------------------------------
استن ، سوستانون 250 ، دوراتستون 250 این استروئید ها استر مختلف تستوسترون می باشند
مدت ماندگاری این استروئید ها در بدن 3 ماه می باشد
sten
sustanon 250
durateston 250
-----------------------------------------------
آنادور 50 ، آناپولون ، اکسی بولون ، اکسی متولون ، هموژنین استروئید های هستند که ماده موثرشان از اکسی متولون تشکیلی شده است
مدت ماندگاری این داروها در بدن 2 ماه می باشد
anadrol 50
anapolon
oxybolone
oxymetholone
hemogenin
-------------------------------------------------
استنوکس ، هالوتستین استروئید های هستند که ماده موثرشان از فلوکس مسترون تشکلیل شده است
مدت ماندگاری این داروهای در بدن 2 ماه می باشد
stenox
halotestin

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:50 ] [ ikm ] [ ]
دوازده اصل کلیدی جهت کاهش خطر در مصرف استروئید ها

۱. از استروئیدهای زیر زمینی و تقلبی دوری کنید:
این نوع استروئیدها معمولا دارای کیفیت پایینی بوده و علاوه بر ضرری که خود استروئید دارد میتواند بیشتر از پیش به شخص مصرف کننده ضرربزند. این استروئیدها ممکن هست دارای دوز مناسب نباشند یا آلوده به انواع فلزات سنگین، باکتری، ویروس و ... باشند. خلوص مواد دارویی تحت نظارت خاص دولتی انجام میشود و کنترل کیفیتی یکی از مهمترین مسائل هست که در این نوع استروئیدها وجود ندارد و در ضمن تولید دارو با چنان استانداردی موجب کاهش شدید سود حاصله برای این آزمایشگاه های زیر زمینی خواهد بود پس تولیدات این قبیل آزمایشگاه ها نباید به هیچ عنوان جایگزین تولیدات کارخانجات تولیدی دارو شوند.
۲. از مصرف استروئیدهای خوراکی (قرصی یا غیر تزریقی) دوری کنید:
به جز تعداد انگشت شماری از استروئیدهای قرصی (اندرییول، پریموبولان و پروویرون) همه استروئیدهای خوراکی دارای کربن ۱۷ االکیله شده هستند تا کبد نتواند آنها را در گذر اول تصفیه کند (به این ترتیب تاثیر بیشتری داشته باشند) و باید حتما ازشون تا جای ممکن دوری کرد. این استروئیدها موجب بالا رفتن چربی باد خون LDL شده و نسبت آنرا با چربی خوب خون یعنی HDL بهم میزنند و اینکار موجب افزایش ایجاد گرفتهگی عروق میشود همینطور این مواد بر روی آنزیمهای کبدی عصر منفی داشته و فشار زیادی رو به کبد وارد میکنند. باید دقت داشت که حتا فرم تزریقی بعضی از این استروئیدها نیز فشار زیادی به کبد وارد کرده و مسمومیت کبدی علاوه بر فشار روی دستغ قلبی عروقی میدهند مثل استانازول یا متاندروستنولون.
۳. اول از هر چیز تستوسترون:
از تمامی استرویدهاعی که تا به حال تولید شده تستوسترون (اناتاات، سیپیوناات سوستانون و ..) کم خطرترین خطر را دارند در صورتیکه با دوز کنترل شده مصرف شوند. تستوسترون موجب تاثیر مثبت بروی میل ج ن س ی ، بهتر شدن خلق و خو شده و استروژن لازم رو جهت نگاه داشتن چربی مناسب خون تولید میکنه.
۴. در صورت امکان از داروهای بیخطر یا کم خطر استفاده کنید:
اگر امکانش نیست که از یک تستوسترون تزریقی استفاده کنید میتوانید از استرویدهاعی که کمترین اوارز قلبی عروقی و بهم زدن چربی خون را دارند استفاده کنید مثل دکا دورابولین (ناندرولون دکانوات)، دورابولین (ناندرولون فنیل پروپیونات)، بولدنون (اکی پواز) یا پریموبولان دپو (متنولون انانتات)، اگر نیاز دارد از استروئید خوراکی استفاده کنید از آنادریول یا پریموبولان،یا پروویرون استفاده کنید. این داروها دارای کربن ۱۷ ااکلیله شده نیستند و فشار زیادی رو روی کبد و دستگاه قلبی عروقی نمیارند. استروئیدهای خوراکی که باید تا حد امکان دوری کنید شامل اوکسی متولون، انوار یا وکساندرولون، دیانابول و وینیسترول هستند.
۵. از مکملهای مفید و سالم استفاده کنید:
جهت کم کردن خطرات مصرف استروئید از موادی مثله روغن ماهی که (کم کردن کلسترول) تنظیم چربی میکند، چای سبز، پودر سیر، نیاسین (ویتامین)، لیپید استبیل (تنظیم کننده چربی خون) استفاده کنید. همینطور از لیو ۵۲ یا لیور استبیل ، اسنشل فورت (تقویت کبدی) باید جهت درمان مسمومیت کبدی استفاده کرد.
۶. همیشه مصرف استروئید را به صورت دوره ای انجام دهید:
از دوره های بطول ۶ تا ۱۲ هفته استفاده کنید و به اندازه طول دوره یا بیشترتا دوره بعد استراحت کنید. اینکار موجب میشود به ناباروری بر نخورید سطح کلسترول و میزان خون و گلبولها تنظیم بمانند و دوباره بحالت اول بر گردند. کسانی که به صورت مدام دوره میروند ریسک بیشتری و خطرات زیادی را باید بجان بخرند پس اینکار را نکنید به هیچ عنوان!
۷. از دوزهای منطقی و معمول استفاده کنید:
اگر خواهان بدنی در حد متوسط و مناسب هستید (نه در سطح مستر المپیا!!) دوز ۴۰۰ میل هفته ای تستوسترون برایتان کفایت میکند این یعنی ۴ یا ۵ برابر تولید خوب بدنه و این دوز مصرف بدنی بسیار عضلانی به شما خواهد داد اگر تمرین و تغذیه مناسبی داشته باشید. در حقیقت در دهه های ۸۰ یا ۷۰ میلادی دوز معمول مصرف هفته ای بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ میل بیشتر نبودهه و به عنوان استاندارد بدنسازی بکار میرفت. بدن تا یک هادی با دوز مناسب و بالا جوابمیده بعدش هر چقدر بالا ببرید پاسخ زیادی نخواهید گرفت و ریسکش به میزان پیشرفتش نمیارزه.
۸. از ممانعت کنندههای آروماتاز دوری کنید:
این داروها موجب پایین آمدن سطح استروژن در بدن میشوند اما استروژن جهت حفظ میزان مناسبی از چربی خوب خون لازم هست و همینطور کلسترول را نیز تنظیم میکند. پس به عوض این داروها از نولوادکس استفاده کنید تا هم از اوارز استروژن در امان باشید و هم از مزایای استروژن برخوردار.
۹. بطور منظم آزمایش خون بدهید:
اینکار معمولا بعد از ۳ یا ۴ هفته از شروع دوره آغاز شده و تا ۲ ماه بعد از دوره باید ادامه پیدا کند. تا اولا سطح اولیه هورمونها در بدن مشخص باشد، بدانید در طول دوره چه میگذارد و پس از دوره بتوانید بدن را به طور صحیح با حالت اول برگردانید.
۱۰. از روش تزریقی مناسب استفاده کنید:
کاملا آشکار هست که باید تمام مسایل تزریق استریل رعایت شود و هیچگاه بیش از ۳ میل در یک نقطه تزریق نکنید. ماماهل تزریق را کمی تغییر دهید تا بیش از یکبار در ۲ هفته از یک نقطه تزریق نکنید.از الکل برای تمیز کردن محل تزریق و ویال استفاده کنید.
۱۱. تغذیه را تنظیم کنید:
مصرف استروئیدها به شخص اجازه میدهد تا بیشتر در مورد تغذیه قدرت مانور داشته باشد. اما معمولا در طول دوره نیاز به انرژی در اثر تاثیر داروها بروی عضلات بالا رفته و میتوان غذای بیشتری خورد بدون اینکه چربی گرفت. اما نکته مهم اینجاس که نباید اجازه داد این قضیه موجب شود که تغذیه شما به صورت منفی تحت تاثیر قرار گیرد.چون همونتیرکه اشاره شد ترکیب چربی خون بدن در هنگم دوره تغیر خواهد کرد پس باید مواظب چربیهای مصرفی از طریق غذا بود و همینطور مصرف قند ساده باید محدود شود تا سلامت بیشتری تضمین شود.
۱۲. همیشه ریسک کار و نتیجه را در نظر داشته باشید:
خیلی ساده هست که از مضرات استروئید براحتی به علت افزایش حجم عضلانی و قدرت چشم پوشی کرد اما نهایت باید به یاد داشت که مصرف استروئید ها جهت اضافه کردن عضله نهایت با تاثیراتی منفی هم همراه خواهد بود فشار خون بالا رفته، کلسترول همینطور و ممکنه در دراز مدت جدار بطنی قلب هم ضخیم شود. البته مصرف استروئید در مدتی کوتاه بندرت خطرناک بوده اما در صورت ادامه در سالیان سال همین تغیرات کوچک در بدن انباشته شده و مشکلی بزرگ و درد سر ساز میشود. پس پیشنهاد میکنم همیشه ریسک انجام اینکار را بسنجید، بدانید برای چه میخواهید اینکه را انجام دهید و حتما کوتاه مدت انجام دهید.

 

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:22 ] [ ikm ] [ ]
وﯾﻨﺴﺘﺮول ﯾﮏ اﺳﺘﺮوﺋﯿﺪ ﺗﺰرﯾﻘﯽ و ﺧﻮراﮐﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ که به ﺻﻮرت ﻋﻤﻮﻣﯽ در اﮐﺜﺮ دوره ها ﺑﺨﺼﻮص دوره های ﺧﺸﮏ ﮐﺮدن ﺑﺪن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﺸﻮد. ﺗﺠﺮبه ﻧﺸﺎن داده اﺳﺖ که ﻧﻮع ﺗﺰرﯾﻘﯽ آن که در شیشه های ۵۰ ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮم ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ ﺑﺴﯿﺎر ﻣـﻮﺛﺮ ﺗﺮ از ﻗﺮص های ٢ ﯾﺎ ۵ ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮﻣﯽ وﯾﻨﺴﺘﺮول ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .
وﯾﻨﺴﺘﺮول ﻧﯿﺰ از ﺧﺎﻧﻮاده آﻟﻔﺎ اﻟﮑﯿﻠﺖ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ و به ﻧﺴﺒﺖ ﺳﺎیر اﺳﺘﺮوﺋﯿدها داروی ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮔﺮاﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و در طبقه ﺑﻨﺪی داروهای اﺳﺘﺮوﺋﯿﺪی ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻨﺪ اﺛﺮ ﺑﺎ ﻋﻮارض ﺟﺎﻧﺒﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮐﻢ و دوام اﺛﺮ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .


وﯾﻨﺴﺘﺮول ﺗﻮﺳﻂ ورزﺷﮑﺎران دو ﻣﯿﺪاﻧﯽ نیز استفاده می گردد.ﻣﺜﻼ رﮐﻮرد ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻦﺟﺎﻧﺴﻮن در اﻟﻤﭙﯿﮏ ﺳﺌﻮل ، که دو ۱۰۰ ﻣﺘﺮ را در کمتر از ۱۰ ثانیه ﭘﯿﻤﻮد ﻣﺮﺑﻮط به
همچنین ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﯿﺴﺖ ها و ﺳﺎﯾﺮ ورزﺷﮑﺎراﻧﯽ که
ﻣﻮﺛﺮ ﺗﺮﯾﻦ دوز ﻣﺼﺮﻓﯽ آﻣﭙﻮل وﯾﻨﺴﺘﺮول دﯾﭙﻮت ۵۰ ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮم در روز و ﺣﺪاﻗﻞ ٢ روزی ۵۰ ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮم ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ از اﯾﻦ رو دوز ﻣﺼﺮﻓﯽ آن در دوره ها نهایتاً ۶ آﻣﭙﻮل در هفته که ﻣﻌﺎدل 300 ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮم در هفته  ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .

 

 

Super Cutting Cycle

week

Winstrol

mg/week

Primobolan

mg/week

1

100

100

2

200

100

3

200

200

4

300

200

5

300

300

6

200

200

7

200

200

8

100

100

 

 

 

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:21 ] [ ikm ] [ ]
اين دارو نيز استروئيدي تزريقي است که خواص آنابوليکي بالا و خواص آندروژني قابل توجهي دارد..

متاندريول نيز با افزايش احتباس نيتروژن در بدن موجب افزايش حجم و قدرت عضلاني مي شود. احتباس نيتروژن در بدن و احتباس اين ماده در بافت عضلاني که در اصطلاح علمي از آن به مثبت شدن بالانس نيتروژن نيز ياد مي شود با افزايش حجم توده عضلاني همراه بوده و افزايش حجم توده عضلاني نيز به خودي خود موجب افزايش قدرت عضلاني مي شود.................

اين دارو علاوه بر خواص آنابوليکي قدرتمندي که از خود نشان مي دهد خواص آنتي کاتابوليکي بسيار قدرتمندي نيز داشته است. آنتي کاتابوليک بودن اين ماده به اين معني خواهد بود که مصرف آن در دروه هاي رژيم و همين طور هم در دوره هاي تمرينات شديد و فشرده که بدن تمايل زيادي به حمله کردن به بافت هاي عضلاني داشته و مدام در صدد تجزيه کردن بافت هاي پروتئيني بدن بر مي آيد از تجزيه شدن پروتئين در عضلات به خوبي جلوگيري خواهد کرد.......

مصرف تکي دارو در پرورش اندام معمول نيست اما اين دارو به قدري قوي و موثر است که آن را مي توان به تنهايي مصرف کرد اما با اين وجود و براي تقويت اثر اين دارو مي توان آن را در کنار ديگر استروئيدها نيز مصرف کرد.........

اين ترکيب مستقيما به استروژن تبديل نمي شود. بنابراين بروز خواص زنانه نظير تجمع آب و چربي در بدن و عارضه نوک سينه و ... نيز به ندرت در اثر مصرف اين دارو ديده شده است......

به دليل اينکه اين دارو خواص قدرتمند آندروژني داشته است بنابراين بروز عوارض جانبي آندروژني همانند رويش موهاي زايد در بدن، کلفتي و خشونت صدا، محدود شدن ترشح تستوسترون طبيعي در بدن، کوچک شدن ب ی ض ه ها و غيره نيز با مصرف اين دارو ديده شده است..........

شايد ريزش مو، چرب شدن پوست و جوش هاي پوستي را بتوان از شايع ترين عوارض جانبي اين دارو دانست..
به دليل اينکه اين دارو اصولا دارويي قدرتمند با خواص آندروژني بالاست، بنابراين مي توان گفت که استفاده از داروهاي کم کننده عوارض از جمله داروهاي افزاينده ترشح طبيعي تستوسترون به همراه مصرف اين دارو الزامي خواد بود..........

به دليل اينکه اين دارو دارويي قدرتمند است استفاده از آن براي زنان و همينطور هم براي ورزشکارزان مبتدي توصيه نشده است. .....

اين دارو نيز به صورت ويال و در بسته بندي هاي 10 ميلي ليتري عرضه شده است. هر ميلي ليتر از اين داور حاوي 75 ميلي گرم از داروي اصلي است. درپوش هاي پلاستيکي اين دارو به رنگ سفيد ديده مي شود......

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:20 ] [ ikm ] [ ]
چند روز مانده به رقابت هاي اصلي و حتيدر حين رقابت هايي که فرد در برنامه هاي ورزشي خود دارد به يکباره مي بينيد کهافزايش حجمي چندين برابر مخصوصا در برخي قسمت هاي بدن خود را رقم مي زند و همگان ازديدن اين تفاوت که در طي کمتر از دو هفته و حتي يک هفته رخ مي دهد و معمولا پايداريچنداني ندارد نيز شوکه مي شوند.....

اين قبيل تاثيرات ازدارويي به نام فرموبولون که در برخي کشورها به نام سينتول شناخته مي شود گرفته ميشود و بر خلاف آنچه که ادعا مي شود و ورزشکاران نيز در اغلب موارد به اين ادعاها دلخوش مي کنند ماندگاري اثر اين دارو کمتر از يک الي دو هفته است و تمامي حجمي که ازمصرف اين دارو در عضلات ايجاد مي شود در کمتر از يک الي دو هفته از بين ميرود….

در برخي متون که در مورد فاماکولوژي داروهاياستروئيدي نوشته شده است اشاره به اين موضوع مي شود که اين دارو تا سال ها در بدنباقي مي ماند و افرادي که دستي در فروش و در تزيريق اين دارو به بدن ورزشکاراندارند نيز اين مسئله را وارونه تفسير کرده و ادعا مي کنند اين گفته اشاره به ايندارد که اثر اين دارو تا سال ها در بدن مي ماند…….

ماندگاري اين دارو در بدن به معني ماندگاري اثر اين دارو در بدن نخواهدبود. اثر اين دارو نهايتا پس از دو هفته به کلي از بين مي رود و حال شايد خود اينماده در بدن هم باقي مانده باشد….

نيمه عمر اين دارو درحدود يک روز است و اين دارو به دسته داروهاي استروئيدي التهاب زا تعلقدارد….

دز مصرف متوسط اين دارو نيز به صورت 1 الي 2آمپول در هر عضله در روز بيان شده است….

اين دارو بهعوارضي از قبيل آکنه و نوک سينه ختم نمي شود و افزايش احتباس آب در بدن را نيز سببنمي گردد ولي در نقطه تزريق موجب تجمع شديد آب ميان بافتي شده و افزايش حجم خيرهکننده اي در محل تزريق مي دهد که با درد شديد نيز همراه است و به همين دليل نيز درترکيب اين دارو از داروهاي بي حس کننده ی ليدوکايين نيز استفاده شده است تا از دردناحيه تزريق کم کند….

اين دارو اگر چه دارويي استروئيدياست ولي به هيچ عنوان آن را نمي توان جزو داروهاي استروئيدي آنابوليک دسته بنديکرد…….

اين دارو مستقيما در داخل عضلات هدف که معمولاشامل عضلات کوچک همانند جلو و پشت بازو و دلتوئيد و کول و غيره مي شوند نيز تزريقمي شود و هرگز کسي را نمي توان يافت که اين دارو را مثلا در ران ها خود تزريق کردهباشد…….

تزريق اين دارو در ساق پا نيز معمول بوده استولي در عضلات سينه اي نيز معمولا اين دارو را تزريق نمي کنند و يا دست کم نبايدتزريق کنند…….

تزريق اين دارو موجب ايجاد التهاب شديد درنقطه تزريق مي شود و اين التهاب نيز موجب افزايش شديد ولي آني و گذراي حجم در ناحيهتزريق مي شود…….

اين افزايش حجم مربوط به تشديد رشد دراين ناحيه نبوده و بيشتر به افزايش حجم ناشي از نيش مار و عقرب شباهت دارد با اينتفاوت که سفتي و شکل و شمايل عضله را به خود مي گيرد و براي فريب داوران و تماشاچيها و حتي براي فريب خود ورزشکاران کاربرد دارد….

تزريقاين دارو معمولا از يک الي دو هفته مانده به رقابت ها آغاز مي شود و تزريق اين داروموجب افزايش حتي چند سانتي متري حجم در عضلات هدف مي شود….
به دليل اينکه اين اثر کاملا موقتي و زود گذر است پس از 24 ساعت با افتشديد حجم حاصل شده از مصرف اين دارو رو در رو مي شويد….

ترفند
معمولا ورزشکاران يک ميلي ليتراز اين دارو را در عضلات هدف خود تزريق کرده و اين روند را به مدت 4 الي 7 روزادامه مي دهند و سپس دز مصرفي را به 2 ميلي گرم در هر عصله افزايش مي دهند و اينروند را نيز به مدت 3 الي 7 روز ادامه مي دهند....
افزايشآني حجم و همچنين سفتي عضلات با مصرف اين دارو ديده شده است ولي زماني که رقابت هابه اتمام مي رسد معمولا حجم حاصل شده از مصرف اين دارو نيز به خودي خود و در کمتراز چند روز از بين مي رود….

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:19 ] [ ikm ] [ ]

به‌طور معمول داروهای تزریقی موضعی تشکیل شده‌اند از روغن و نوعی از بی‌حس کننده‌های موضعی با تزریق این دارو به یک موضع مشخص آن بخش از عضله متورم شده و فُرم پیدا می‌کند. عنصر رایج مورد استفاده در داروهای موضعی که به‌طور کلی از آنها به‌عنوان سینتول نام برده می‌شود یک روغن مصنوعی است که ۸۵ درصد آن تشکیل شده از زنجیره متوسط روغن تری‌گلیسرید (MCT)،ـ ۵/۷ درصد لیدوکائین که یک مسکن و بنزین الکل است

 

. یک بدنساز پیشین اهل آلمان به نام کریس کلارک سینتول اصلی را اختراع کرد. ایده کلارک بر این بود که بتواند محصولی تولید کند که عضلات را بزرگ‌تر سازد. یعنی با تزریق روغن به داخل آنها موجب توسعه آنها شود.


پس از سعی و خطاهای بسیار زیاد نهایتاً کلارک توانست محصول خود را با علم بر این‌که سینتول یک نام تجاری بود که پیش‌تر ثبت شده بود برای عرصه با نام Pump N pose به بازار معرفی کند.


امروزه داروهای موضعی که بدنسازها از آنها استفاده می‌کنند تنوع بسیار زیادی پیدا کرده است و شرکت‌های زیادی این قبیل داروها را با نام مختص به خودشان تولید می‌کنند که برخی از آنها مثل Artecorll و سیلکون ۱۰۰۰ مصارف خاص پزشکی دارند و زمانی که در موضعی تزریق ‌شوند تنها به وسیله جراحی قابل تخلیه هستند.

 


تزریق موضعی روغن مثل اکثر داروهای ارگوژنیک مصنوعی دیگر در بدنسازی بدون خطر نیست. اگر به‌صورت تصادفی روغن به داخل یک رگ خونی تزریق شود، خیلی سریع به داخل شش‌ها فرستاده می‌شود و بدین‌ترتیب یا موجب بسته‌ شدن ریه شده و یا در مغز گیر کرده و در نتیجه باعث سکته قلبی و آمبولی می‌شود.

 

 حتی اگر این روغن به داخل عضله تزریق شود باز خطراتی را با خود به همراه دارد که از جمله می‌توان به دُمل، عفونت، فلج عضلانی و کشتن بافت‌های عضلانی که نهایتاً می‌بایست به وسیله جراحی آنها را از بدن خارج کرد اشاره نمود

 

. مسئله دیگر در خصوص این قبیل روغن‌ها این است که آنها به وسیله شرکت‌های معتبر داروئی تولید نمی‌شوند و به همین خاطر استریلیزه بودن آنها پرسش‌برانگیز است. از موارد دیگر این قبیل داروها می‌توان به آسیب‌رسانی آنها به اعصاب بدن اشاره کرد.

 

 عضلاتی که به‌صورت مکرر توسط این داروها مورد استفاده قرار می‌گیرند از تمرکز بالای رشته‌های عصبی برخوردار می‌باشند. آسیب زدن به یک عصب باعث می‌شود که احساستان نسبت به آن بخش از دست برود که این امر می‌تواند به‌صورت همیشگی باشد و همین مسئله می‌تواند به خودی خود باعث تاریخ انقضایتان در بدنسازی شود.


یکی از اشکالات عمده بدنسازها این است که در هر کاری افراط را بر می‌گزینند و شاید دلیل این‌که می‌بینیم برخی از این بدنسازها دارای یک عضله کاملاً متمایز و بزرگ نسبت به سایر عضلاتشان هستند همین باشد یکی از عوارض جانبی دیگر روغن‌های تزریقی موضعی (MCT) که به‌صورت عضلانی تزریق می‌شوند افزایش قابل ملاحضه سطح کلسترول می‌باشد.

 

 طبق گزارشی که توسط محققین آلمانی در مجله علمی پوست‌شناسی آمریکا به چاپ رسیده بود تزریق موضعی روغن به منظور افزایش سایز عضله اصلاً ایده خوبی به‌شمار نمی‌آید. آنها اضافه کرده بودند که بدنسازانی که از این قبیل روغن‌ها به منظور بهتر ساختن ظاهر بدنشان استفاده می‌کنند، باعث گسترش کیست‌های دردآور (Cysts) در بدنشان می‌شوند و چند سال بعد باعث بیماری‌های بافت‌های متصل‌کننده هم‌چون سخت شدن پوست و یا ضخیم‌تر شدن و سفت‌تر شدن پوست می‌شود.

 


تمرین کردن پس از تزریق موضعی یک موضوع مشکل‌ساز دیگر است. چون‌که عضله‌ای که تزریق بر روی آن صورت گرفته در حین تمرین به دلیل پمپ خون عضلانی به داخل آن بیش از حد متورم می‌شود خواه تمرین مستقیم بر روی آن عضله صورت گرفته شده باشد و یا به‌عنوان عضلات فرعی در اجرای حرکت درگیر شده باشد.

 

تمرین پس از تزریق موضعی سینتول در قیاس با تزریق موضعی آنابولیک‌های استروئید بسیار دردآورتر می‌باشد. تأثیر ظاهری حاصل از طریق تزریق موضعی این روغن‌ها در بین افراد متفاوت است.

 

برای مثال وقتی یک بدنساز به‌صورت موضعی این دارو را در جلوبازو تزریق می‌کند توسعه پیک عضله جلوبازو به‌صورت غیرطبیعی جلوه می‌کند که در موقع صاف بودن دست و کمی خم بودن آنها نماد بیشتری پیدا می‌کند و زمانی که عضله جلوبازو را کاملاً می‌پوشاند و تفکیک بین این دو عضله از بین می‌رود از عضلات دیگری که تزریق موضعی در آنها خیلی سریع جلب توجه می‌کند می‌توان به سرشانه‌ها و ساق اشاره کرد.

 

به‌طوری که در سرشانه‌ها با تزریق این دارو رشته رشته شدن یا همان خط‌های سرشانه محو می‌شود و تنها ظاهر گرد و باد کرده پیدا می‌کند و در خصوص ساق‌ها هم باید گفت که تزریق در این عضله باعث می‌شود که حتی در حالت ریلکس یا همان شل کردن عضله باز به‌صورت قلمبه شدن و در حالت فیگور گرفتن جلوه کنند.

 


اگر بخواهیم از دیدگاه اخلاقی به موضوع تزریق موضعی در بین بدنسازان مسابقه‌ای بنگریم شاید محکوم کردن این قبیل داروها به‌عنوان ارتقاء دهنده عملکرد بدنی کار صحیح باشد.

 

اما همین کار را می‌بایست با داروهای دیگری از قبیل هورمون رشد انسانی HGH، انسولین، DNP و ... نیز انجام دهیم که استفاده از آنها در بدنسازی عمومیت بیشتری دارند. یک موضوع دیگر که می‌طلبد در ارتباط با آن نیز بحث شود مسئله قضاوت و داوری است. آیا منصفانه است که با بازوهای ۵۶ سانتی‌ در صف مسابقه بایستید در صورتی‌که ۱۰ سانت آن را روغن تشکیل داده. ؟؟؟؟؟

 

 در ورزشی که قضاوت آن بر پایه قیاس بدن‌ها در مقیاس عضله خالص است آیا جائی برای عناصر مصنوعی هم‌چون سینتول که به مصرف‌کنند آن این امکان را می‌دهد که بدون هیچ زحمتی به سایز عضلانی بزرگ‌تری دست یابد وجود دارد؟

 

در صورتی که همگان می‌دانیم که برای دست‌یابی به یک چنین سایز عضلانی به سال‌ها تمرین سخت نیاز می‌باشد.

 


حتی برای ساختن یک سایز کوچک عضلانی نیاز به ممارست و سعی و تلاش بسیار توأم با تحمل درجاتی از درد می‌باشد. دست‌یابی به این موفقیت آن هم با استفاده از نوک یک سوزن رویکردی است که فقط بازنده‌ها سراغ آن می‌روند.


مشاهده این قبیل موارد توسط هیئت داوری می‌بایست برای فرد تنبیه‌های سنگینی را در پی داشته باشد. انجام یک چنین کاری در مسابقات بدنسازی توسط بدنساز خاطی یعنی وارد کردن لطمه سنگینی به پیکره بدنسازی حقیقی که در آن تمامی تلاش صورت گرفته در جهت ساختن یک بدن متناسب و عضلانی خلاصه شدن است می‌باشد.

بدن یک بدنساز نمادی از سال‌ها فداکاری و رعایت رژیم‌های غذائی سخت و اجرای تمرینات طاقت‌فرسا می‌باشد. استفاده از داروهائی هم‌چون سینتول در این رشته یعنی از بین بردن تدریجی این رشته در بین علاقه‌مندان به این ورزش پُر طرفدار است

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:17 ] [ ikm ] [ ]
آشنایی کامل با آمپول سوماتروپین (سوما)
استروئید و هورمون, تغذیه و مکمل ها |admin | اسفند ۲۲, ۱۳۹۱ ۱۰:۴۲ ق.ظ
آشنایی کامل با آمپول سوماتروپین (سوما)
آشنایی کامل با آمپول سوماتروپين (سوما)Reviewed by حسین on Mar 12Rating: 5.0هورمون بدنسازیسوماتروپين یا همان سوما

somatropin-if-com

آمپول سوماتروپین (سوما)

برای پیشرفت بهتر در رشد و عضله سازی اکثر بدنسازان از این هورمون استفاده می کنند. بطور طبیعی هورمون رشد در بدن ساخته می شود ولی با افزایش سن از ترشح این هورمون کاسته می شود، در کشورهایی مثل آمریکا هورمون سوماتروپین غیر مجاز و دوپینگ شناخته نمی شود و جزء داروهای مفید و در یک تعریف اغراق آمیز به اکسیر جوانی نیز معروف است زیرا افراد پیر با استفاده از این هورمون بلافاصله شروع به عضله سازی و همچنین باعث تقویت قوای ج.ن.س.ی می شود. البته بدنسازان در سطح پیشرفته و در دوران تفکیک عضلانی از این هورمون استفاده میکنند چون این هورمون علاوه بر عضله سازی خاصیت چربی سوزی نیز دارد به هر حال استفاده از آن به افراد مبتدی وافرادی که زیر ۱۸ سال هستند توصیه نمیشود چون به زبان ساده موجب اختلال در رشد طبیعی بدن میشود و در افراد بالغ احتمال رشد عرضی استخوانها وجود دارد.البته بعید به نظر میرسد هورمونهای موجود در ایران اصل یا موثر باشد چون قیمت واقعی این هورمون بسیار بالا است ضمناْ در زیر توضیحاتی از جنبه پزشکی آورده ام:
موارد مصرف‌:
سوماتروپین‌ در درمان‌کوتاه‌ قدی‌ ناشی‌ از کمبود هورمون‌ رشد ازجمله‌ در کوتاه‌ قدی‌ در سندروم‌ ترنر به‌کارمی‌رود.
مکانیسم‌ اثر:
هورمون‌ رشد یکی‌ ازهورمونهای‌ هیپوفیز قدامی‌ می‌باشد.
فارماکوکینتیک‌:
نیمه‌ عمر مصرف‌ دارو
به‌ دنبال‌ تزریق‌ داخل‌ وریدی‌ ۲۰-۳۰ دقیقه‌ و پس‌ از تزریق‌ داخل‌ عضلانی‌ یا زیرجلدی‌ حدود ۳-۵ ساعت‌ است‌. طول‌اثر دارو ۱۲-۴۸ ساعت‌ است‌. متابولیسم‌دارو کبدی‌ و دفع‌ آن‌ از طریق‌ صفرامی‌باشد.
موارد منع‌ مصرف‌:
در هیپوتیروئیدیسم‌درمان‌ نشده‌ یا تومورهای‌ بدخیم‌خصوصŠ تومور داخل‌ جمجمه‌ای‌ که‌به‌طور فعال‌ در ۱۲ ماه‌ گذشته‌ رشدکرده‌باشد نباید مصرف‌ شود.

هشدارها:
۱ ـ مصرف‌ دارو تنها در بیماران‌با اپی‌فیز باز مجاز می‌باشد.
۲ ـ در افراد مبتلا به‌ دیابت‌ ممکن‌ است‌تنظیم‌ مقدار مصرف‌ داروی‌ ضد دیابت‌لازم‌ باشد.

عوارض‌ جانبی‌:
هر امپول و هورمون علاوه بر سودش ضرر بسیاری ام داره (اگه بخوای حرفه ای کار کنی خوب سود مهم و ضررش کمرنگ میشه واست )
سوما قبل مصرف این دارو کاملا فکر کنن و تحقیق کنن بعد تصمیم بگیرن ….معمولا سوما رو (که به قول استاد اصلشم پیدا نمیشه )واسه کات کردن استفاده میشه اما کات کردن واسه یه مسابقاتی که ارزشش رو داشته باشه مثل سطح کشوری و بایدم قید خیلی از چیزا رو بزنی …( اگرومگالی …ناراحتی کلیه … سر درد دائم … عصبی بودن… گنده شدن ****** …ذخیم شدن صدا… بی خوابی و.غیره تو تاپیک ها بگردی همه ی این ها با توضیح به لطف استاد هستن…..) الان اکثر بدنساز های کشور ما که مسابقات شرکت میکنن رو ببینی میتونی عوارض شو به خوبی ببینی به خصوص اکرومگالی رو تو ناحیه فک و نوک
انگشتان و پیشانی… …..(تو که بکسر هستی نیاز به قدرت و سرعت داری حالا اختار با خودته اما بنظر من تو از خیلی دارو های دیگه می تونی استفاده کنی ……..

تداخل‌های‌ دارویی‌:
استفاده‌ همزمان‌مقادیر بالای‌ استروئیدهای‌ آنابولیک‌،آندروژنها، استروژنها و هورمونهای‌تیروئیدی‌ با این‌ دارو سبب‌ تسریع‌ بسته‌شدن‌ اپی‌فیزها می‌شود. مصرف‌ طولانی‌مدت‌ مقادیر درمان‌ کورتیکوتروپین‌(ACTH) و مقادیر بالای‌ خوراکی‌کورتیکواستروئیدهاؠ ? سبب‌ مهار پاسخ‌ به‌هورمون‌ رشد می‌شود.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌:
۱ ـ قبل‌ از به‌کار بردن‌ این‌فرآورده‌ باید حساسیت‌ به‌ هورمون‌ رشدو مصرف‌ همزمان‌ سایر داروها خصوصŠکورتیکواستروئیدها و کورتیکوتروپین‌ رادر نظر گرفت‌.
۲ ـ دارو باید به‌ مقدار مناسب‌ تجویز شده‌ ومیزان‌ رشد به‌طور منظم‌ توسط پزشک‌تعیین‌ شود.
۳ ـ در صورتی‌ که‌ درمان‌ با شکست‌ مواجه‌شود، تست‌های‌ سرولوژیک‌ برای‌ تعیین‌میزان‌ آنتی‌بادی‌ هورمون‌ رشد انجام‌گردد.
۴ ـ سن‌ استخوان‌ طی‌ درمان‌ باید هر سال‌تعیین‌ شود.
۵ ـ بررسی‌ عملکرد تیروئید و ارزیابی‌بروز ضایعات‌ داخل‌ جمجمه‌ای‌ لازم‌می‌باشد.
۶ ـ تزریق‌ داخل‌ عضلانی‌ دارو بسیاردردناک‌ می‌باشد.

مقدار مصرف‌:
مقدار مصرف‌ ۰/۵-۰/۷units/kg (درسندرم‌ ترنر مقدار مصرف‌ به‌ units/kg 1افزایش‌ می‌یابد) در هر هفته‌ می‌باشد که‌ به‌۶-۷ مقدار منقسم‌ برای‌ تزریق‌ زیرجلدی‌تقسیم‌ می‌شود (یا به‌ ۲-۳ مقدار برای‌تزریق‌ داخل‌ عضلانی‌).

اشکال‌ دارویی‌:
For Injection: 4 IU
هورمون رشد انسان یعنی سوماتو تروپین محتوی یک زنجیره پلی پپتیدی واحد متشکل از صد ونودویک آمینو اسید می باشد که توسط بخش پیشین غــده هیپوفیز که یک غده درون ریز است ترشح می شود هیپوتالاموس توسط هورمون آزاد کننده جی اچ ار اچ (سوماتو کرینین) و هورمون مهار کننده سوماتو تساتین ترشح جی اچ را از هیپوفیز قدامی کنترل می کند. هیپوفیز طبیعی محتوی (۳-۵)میلی گرم هورمون رشد است و روزانه پانصد میکروگرم جی اچ ترشح می کند

عوامل مؤثر و بازدارنده در ترشح هورمون رشد :
الف:عوامل مؤثر غیر داروئی
خواب
فعالیت بدنی و ورزش
برخی از آمینو اسیدها بخصوص آرژنین چون آرژنین آزادی جی اچ را از طریق مهار آزادی سوماتو تسانین تحریک می کند
قند خون پایین یاهیپوگلیسمی
عوامل استرس زا
عوامل مؤثر داروئی
اگونیست های آلفا آدر نرژیک ، مانند کاتاپرس ، آزادی جی اچ را تا حدودی تحریک می کند.
داروهای پیشی ساز و دوبامین مانند(لوودوپا) و بروموکریپتین سطح ترشح هورمون رشد را افزایش می دهند.
اگونیست های سروتونین نیز سطح ترشح جی اچ را افزایش می دهد.

ب : عوامل بازدارنده غیر داروئی
قند خون بالایاهیپوگلیسمی
افزایش غلظت سری اسیدهای چرب آزاد، آزادی جی اچ را کند می کند.
چاقی آزادی جی اچ را در پاسخ به بسیاری از محرکها کم می کند که این مسئله با کاهش وزن حل شدنی است.
ناراحتی روحی

عوامل بازدارنده داروئی :
داروهای مسدود آلفا آدر نرژیک مانند (یوهی مابین) آزادی جی اچ را کاهش می دهد.
همچنانکه احتمالا می دانید، افزایش بیش از حد هورمون رشد پیش از بسته شدن اپی فیزها (قسمتهای قابل رشد استخوانها) روی دهد موجب رشد طولی بیش از اندازه استخوانها یا ژیگانتیسم می شود و چنانچه سن افزایش جی اچ بعد از بسته شدن اپی فیزها باشد (در نژاد ایرانی بین ۱۶ الی۲۱ سال و در بعضی نژادها تا ۲۵ سال)موجب رشد عرضی بیش از حد استخوانها یا آکرو مگالی می شود.
هورمون رشد بر روی تمام بدن و بر روی اغلب نسوج تاثیر گذار است. که البته تاثیر جی اچ به طور مستقیم بر روی عملکرد بدن ناچیز بوده و در واقع جی اچ با تحریک سخت فاکتورهای رشد با نام سوماتومدین ها یا فاکتورهای رشد شبه انسولین توسط کبد عضلات و بعضی بافتهای دیگر باعث تحریک رشد در اغلب بافتهای بدن می شود.

اثر هورمون رشد بر متابولیسم سه گروه عمده مواد غذائی ( کربو هیدراتها، پروتئینها و چربی) و مواد معدنی :
تاثیر جی اچ بر متابولیسم کربو هیداتها : هورمون رشد تجزیه گلیکوژن کبد و تشکیل گلوکز از ذخیره گلیکوژن کبد را افزایش داده و جذب گلوکز را نیز در اغلب بافتها کاهش می دهد. بدین جهت جی اچ یک آنتاگونیست انسولین به شمار می رود. چرا که همانطور که گفته شد قند خون را از طریق کاهش مصرف آن بالا می رود.
تاثیر جی اچ بر متابولیسم پروتئینها : هورمون رشد از طریق اثر بر روی سنتز ار ان ا بر سنتز پروتئین تاثیر گذار است. این هورمون موجب افزایش سنتز انواع ار ان ا می شود. و در نتیجه ار ان ا پیام آور افزایش یافته و سبب تحریک عمل پروتئین سازی می شود. جی اچ موجب حبس ازت و به وجود آمدن حبس تعادل(+) نیتروژن در بدن و افزایش ساخت پروتئین سلولی می شود و می توان گفت که جی اچ فعالیت آنابولیک انسولین روی جذب آمینو اسید را کامل می کند.
تاثیر جی اچ بر متابولیسم چربیها: هورمون رشد از نظر تجزیه تری گلیسیریدها به اسیدهای چرب باعث افزایش اسیدهای چرب آزاد خون می شود. بدنی ترتیب تاثیر جی اچ بر روی سوخت و ساز چربیها باعث افزایش تولید ستون نیز می شود.
تاثیر جی اچ بر روی مواد معدنی : هورمون رشد با حبس پتاسیم ، فسفر و سدیم نیز موجب رشد سریع سلولی می شود.
همانطور که می بینیم جی اچ با افزاییش میزان قند و اسیدهای چرب خون ، منبع انرژی جدیدی را در اختیار بافتهای بدن قرار می دهد. بنابراین موجب صرفه جویی در مصرف پروتئین بعنوان سوخت می شود و شروتئین برای وظیفه اصلی خود که نقش ساختمانی می باشد به کار می رود.
جی اچ از طریق هیپر تروفی موجب افزایش اندازه بافت عضلانی و همچنین از طریق هیپر پلاسیا باعث افزایش تعداد سلولهای عضلانی می شود.که البته هیچ هورمون استروئیدی قادر به ازدیاد تعداد سلولهـای عضلانـی نمی باشــد و استروئیدها فقط قادر به افزایش حجم سلولهای عضلانی هستند. پس در اینجا یک تفاوت عمده بین استروئیدی ها و جی اچ در افزایش کارائی عضلانی آشکار می شود. به همین دلیل است که هورمون رشد یک عمل عضلانی سازی مضـاعف نسبت به استروئیدها دارد و همین مسئله باعث اهمیت یافتن جی اچ به عنوان یک هورمون فوق العاده مؤثر آنابولیک می باشد. چرا که با استفاده از آن حرفه ای ها می توانند حتی تا حدودی ضعفهای ژنتیکی عضلانی بدن خود را اگر ناشی از کم بودن سلولهای عضلانی باشد، البته تا حد کمی بر طرف کنند. داشتن خاصیت هیپر پلاسیا هورمون رشد، با وجود تدریجی بودن باعث دگرگونیبسیاری در بدن خواهد شد.
همچنین از جی اچ در فصل آماده سازی برای مسابقات و برای کاهش درصد چربی بدن استفاده می شود. چرا که همانطور که گفته شد جی اچ باعث تجزیه تـری گلیسیریدها به اسیدهای چرب و استفاده از آنها به عنوان منبع انرژی برای فعالیت بافتها می شود. در نتیجه استفاده از هورمون رشد به طور منظم باعث کاهش قابل ملاحظه ای در چربی بدن (بخصوص چربی زیر پوستی) می شود. که حرفه ای ها برای افزایش چربی سوزی همزمان از هورمونهـای تیروئیـد ( تیروکسین یا یدوتیروئین)و یا داروهای مقلد سمپاتیک ( مانند کلن بوترول وافدرین) نیز استفاده می کنند که البته همانگونه که در جای خود اشاره خوایم کرد در بعضی مواقع استفاده از هورمون تیروئید اجباری و ضروری می باشد.
هورمون رشد همچنین باعث تقویت بافت همبند، زردپی و غضروف نیز می شود. که همین اثر تاثیر شگرفی بر افزایش قدرت عضلانی شخص خواهد داشت و بسیاری از پاورلیفترهاو بدنسازان حرفه ای با استفاده از جی اچ و هممچنین از استروئیدها (که با اافزایش حبس آب در مفاصل موجب تقویت آنها می شود) با تقویت مضاعف مفاصل خود را از آسیبهای ورزش و درد مفاصل دور نگاه می دارند و در ضمن قدرت عضلانی آنها نیز به طرز چشمگیری افزایش می یابد. بعضی از اافرادی که از هورمون رشد استفاده کرده اند ممکن است آن را داروئی چندان مؤثری در افزایش حجم عضلات نیافته باشند. این افراد باید بدانند که استفاده از جی اچ هم مثل سایر موارد در رشد ورزش حرفه ای نیاز به داشتـن اطلاعات کامل و دقیق در مورد کاربرد می باشد که اگر این مسئله نادیده گرفته شود بدون شک شخص به نتایج مورد انتظار نخواهد رسید.اینو از اقا وحید به گوش جان بسپرید.
مصرف جی اچ نیاز به برخی هورمونها مثل کورتیکو استروئیدها، گونادوتروپین ها و حتی استروژن و به خصوص انسولین و هورمونهای تیروئید دارد.
زمانی مصرف کننده هورمون رشد حداکثر نتیجه ممکن را خواهد گرفـت کـه همراه با هورمون رشد حذاقل از دو هورمون تیروئید و انسولین استفاده کند چرا که تنها زمانی که مصرف جی اچ همراه با مصرف انسولین و تیروئید باشد می تواند کبد را برای ترشح حداکثر مقدار سوماتومدین یا فاکتور رشد شبه انسولیـن تحریک کند. که البته معمولا همراه این ترکیب از استروئیدها نیز معمولا به خاطر خواص آنتی کاتابولیکی که دارند استفاده می شود.استروئیدهایی که معممولا در این زمان استفاده می شوند شامل استرهـای تسترستـرون (انانتات،اسپیونات پروپیونات)و گاهی هپانوت هستند. و بدین ترتیب حداکثر حجم قدرت عضلانی ممکن به دست می آید. یعنی همان چیزی که در ورزشکاران حرفه ای می بینیم و در واقع هیچگاهحجم عضلانی که با این سیستم به دست می آید نه تنها با یک رژیم غذایی کامل بلکه حتی با سیستم های دیگر داروئی (که به طور مثال فقط در آنها از استروئیدها استفاده می شود) نیز نمی توان مقایسه کرد. چرا که نتایج به دست آمده بسیار چشمگیر می باشد. بعضی از ورزشکاران که ادعا می کنند جی اچ برای آنها در افزایش حجم عضلانـی آنطور که باید مؤثر نبوده. ورزشکارانی می باشندکه جی اچ را به تنهایی و بـرای کاهش درصد چربی و کسب آمادگی قبل از مسابقات استفاده کرده اند. یعنـی همان چیزی که بعضی ورزشکاران در کشور ما انجام می دهند. همانطور که اشاره شده مصرف جی اچ بدون انسولین و هورمونهای تیروئیدها به دلایل ذکر شده تاثیر چندانی بر روند افزایش حجم عضلانی نخواهد داشت. همچنین از آنجایی کـه معمولا این ورزشکاران برای امادگی در فصل مسابقات در رژیم نسبتا کم کالری و کم کربو هیدرات به سر می برند این مسئله نیز می تواند باعث پائین آمدن سطح ترشح انسولین و هورمون تیروئید خود بدن باشد. بنابراین این ممسئله نیز می ـ تواند باعث کاهش نتایج آنابولیک حاصل از مصرف هورمون رشد باشد.

از طرفی ورزشکاران معمولا در فصل آماده سازی برای مسابقات ممکن است از داروهای مقلد سمپاتیک (آدرنرژیک) برای چربی سوزی بیشتر همـراه جی اچ مصرف کند. که از آنجائیکه مصرف داروهای مقلد سمپاتیک سطح انسولیـن و هورمون تیروئید بدن را پائین می آورد، این داروها نیز می توانند باعث کاهش کارائی آنابولیک جی اچ شوند ولی کارائی چربی سوزی آن را افزایش خواهند داد. هورمون رشد جزء گرانترین داروهایی می باشدکه در ورزش حرفه ای استفـاده می شود از طرفی شخص مصرف کننده حداقل از هشت هفته تا یک سال (به طور متناوب) باید از جی اچ استفاده کند تا نتایج قابل توجه آنابولیک را ببیند. بنابراین کسانی که از این دارو استفاده می کنند باید پول هنگفتـی را در راه سرمایـه گذاری کنند. ورزشکاران حرفه ای که از این دارو استفاده می کنند دائما تحت نظر پزشک متخصص بوده و باید دائما تحت آزمایشاتی مثل اف بی اس یا تاممین گلوکز خون با روش فینگر استیک قرار بگیرند (که بعضی وقتها چندین بار در روز باید انجام بگیرد.)

با این وجود از لحاظ تئوری همواره با مصرف جی اچ توسط افراد سالم (یعنی افرادی که برایی مصارف پزشکی از جی اچ استفاده نمی کنند بلکه برای افزایش کارائی عضلانی )خطر برخی مشکلات جسمی را دارد. که از آن جمله می توان به: دیابت، کم کاری تیروئید، آکرومگالی، بزرگ شده کلیه ها، افزایش حجم عضلات قلب، قند خون بالا اشاره کرد.

در مورد علت احتمال بوجود آمدن دیابت توسط هورمون رشد باید گفت کـه هورمون رشد اضافی نه تنها ترشح بیش از اندازه انسولین را به طور مستقیـم باعث می شودبلکه از هیپو گلیسمی که بوجود می آورد ترشح انسولین را زیاد می کند که این عمل می تواند به تدریج باعث خستگی و فرسودگی و در نهایت مرگ سلولهای بتای پانکراس شود.

البته باید گفت تعدداد ورزشکارانی که با مصرف جی اچ به هریک از عوارضی که ذکر شد گرفتار شده اند بسیار کم بوده است. که این مسئله می تواند به ایـن واقعیت ارجاع داده شود که اصولا تعداد ورزشکارانی هم که از هورمون رشـد استفاده می کنند نسبتا کم است. از طرفی که حرفه ای ها از این دارو استفاده می کنند همانطور که گفته شد، دائما تحت نظر پزشک و ازمایشات مختلـف پزشکی می باشند.

مارکهای مختلفی از جی اچ هم اکنون در نقاط مختلف جهان تولید می شود که این محصولات با محصولاتی که در گذشته تولید می شد تا حدودی متفاوتند. چرا که اولین محصولاتی که به عنوان هورمون رشد عرضه می شد در واقع عصاره هیپوفیز اجساد بود که البته بعدها تولید این نوع هورمون رشد متوقف شد. چرا که در چند مورد، مصرف این نوع هورمون رشد موجب مرگهای ناشی از بیماری کروتیزـ جاکوب (بیماری پیشرونده و کشنده زوال عقل که به نظر می رسد ناشی از یک ویروس نادر بود) مشاهده شد. البته هیچ یک از افراد مبتلا ورزشکار نبوده اند. بدین ترتیب مصرف این نوع از جی اچ توسط اف دی ای منسوخ شد و انواع جدیدی از زنجیرهای اسیدهای آمینه ساخته شد که اولین نمونه آن مورد تایید سازمانهای داروئی قرار گرفت و نام آن پروتروپین بود که توسط شرکتی به نام جنتک ساخته شد و شامل زنجیره های اسید آمینه ای با صدونودودو اسید آمینه بود. اندکی بعد شرکت معروفی که بعضی محصولات آن در ایران هم یافت می شود، محصولی با نام هوماتروپ را عرضه کرد که از زنجیره های اسید آمینه ای صدونودویک اسید آمینه تشکیل یافته بود. باید گگفت که معمولا هوماتروپ به پروتروپین ترجیح داده می شود. چرا که همانطور که در ابتدای این مقاله گفته شد هورمون رشد انسان دارای زنجیره صدونودویک اسید آمینه ای تشکیل یافته است. بنابراین محصولاتی که از زنجیر صدونودوبک اسید آمینه ای تشکیل یافته باشند شباهت بیشتری به هورمون رشد انسان می تواند داشته باشد. همین اختلاف کوچـک در مارکهای مختلف رشد می تواتد توجیح کننده ترشح آنتی بادیهای بیشتر در مقابل محصولاتی با زنجیره صدونودودو اسید آمینه ای باشد.

البته محصولات متنوع دیگر نیز در سراسر جهان تولید می شود که بنابر دلایـل ذکر شده سعی شده است که اکثر این محصولات با ساختمان صدونودویک اسیدآمینه ای ساخته شوند در این میان محصولی که نسبت به انواع دیگر بسیار کمیـاب تـر است و البته خواهان زیادی نیز در بین حرفه ای ها دارد محصولی به نام گرورم می باشد که از عصاره هیپوفیز انسان استخراج می شود. که بعضی از مصرف کنندگان آن ادعا کرده اند که دارای کارائی بسیار خوبی در بدن می باشد .


حقايقي اعجاب انگيز در مورد هورمون گران قيمت IGF1
IGF-1 هورمون پپتیدی است که از 70 آمینو اسید تشکیل شده و به دسته فاکتورهای رشد شبه انسولین تعلق دارد که به طور طبیعی نیز در بدن آدمی تولید می شود. این هورمون شباهتی 50 درصدی با هورمون شناخته شده انسولین داشته و از نظر فعالیت بیولوژیکی نیز شباهت های زیادی به هورمون انسولین داشته است. IGF-1 را می توان میانجی رشد عرضی و حتی طولی در بدن دانست که رشد قدی و وزنی و حجمی دوران
بلوغ را تکمیل می کند.
به مرور زمان که پا به سن می گذاریم از میزان ترشح این هورمون در بدن نیز به نحو چشمگیری کاسته می شود و صد البته شرایط بد تغذیه و آب هوا و همچنین کاهش طبیعی و یا غیر طبیعی ترشح هورمون رشد در بدن آدمی نیز میزان تولید و ترشح این هورمون پپتیدی را دچار اختلال می کند.
شاید در مورد قدرت این هورمون بد نیست به این مهم اشاره کنیم که در تشخیص آکرومگالی (غول آسایی) که در معدود مواردی به طور طبیعی و در اثر بر هم ریختن بالانس هورمونی در بدن رخ می دهد میزان ترشح این هورمون در بدن فاکتوری تعیین کننده تر از میزان ترشح هورمون رشدی بوده بوده است که همگان آن را عامل اصلی رشد قدی و آکرومگالی در انسان می دانند!
تقریبا 95 درصد از کل IGF-1 ی که در خون پرسه می زند به صورت باند شده با پروتئین بوده و در هیبت IGFBPs دیده می شوند. BP3نشان دهنده باند شدن IGF-1 با پروتئین می باشد و همانگونه که در مباحث قبلی اشاره کردیم باند شدن این هورمون با پروتئین های اضافی به افزایش چند صد در صدی نیمه عمر این دارو انجامیده و امکان بروز اثرات جادویی این هورمون را فراهم می کند.
زمانی که آدمی پا به سن می گذارد از میزان ترشح هورمون رشد در بدن کاسته شده و سطح سرمی IGF-1نیز در بدن کاهش پیدا می کند و دلیل اصلی افت حجم و قدرت بدنی و دلیل اصلی تجمع چربی زاید در بدن نیز همین مسئله یعنی بر هم خوردن تعادل هورمونی بوده است.
تحقیقات نشان داده است که افزایش سطح سرمی (از طریق نمونه های خارجی این هورمون به بدن) در مورد افرادی که در مرحله پیری قرار ندارند موجب افزایش 15 درصدی حجم عضلات و موجب افزایش 14 درصدی قدرت بدنی می شود و در صورتی که از این ترکیب در سنین پیری استفاده شود با توجه به اینکه موجب احیای قوای از دست رفته ناشی از پیری شده و بافت های عضلانی از دست رفته در نتیجه فرایند طبیعی پیری را نیز دوباره باز سازی می کند می توان افزایش حجم و افزایش قدرت 27 درصدی را پیش بینی کرد و ....


فاكتور رشد شبه انسولين -1 يا سوماتومدين C...


IGF-1 يك هورمون پلي پپتيدي است كه مثل انسولين از 70 اسيد امينه تشكيل شده. اين ماده يك هورمون خيلي انابوليك كه عمدتا در كبد(هم چنين در بافت هاي محيطي) با تحريك هورمون رشد ازاد مي شود.اين هورمون مسئوليت بيشتر فعاليت هاي هورمون رشد(GH) از قبيل احتباس نيتروژن و سنتز پروتئين وهم چنين هيپرپلازي سلول عضله (افزايش در تعداد سلول هاي عضلاني) و ميتوژنژ(رشد فيبرهاي عضلاني جديد) را بر عهده دارد ,همينطور مي تواند سبب هيپرتروفي عضله اسكلتي شود.
IGF و هورمون رشد بهم وابسته اند. پيش از اين مشخص شده بود كه سطح IGF و GH بطور چشمگيري در تمرينات ورزشي بالا مي رود كه اين يك فاكتور اصلي در تاثيرات انابوليك است.
در بسياري از مواقع ممكن است كه از IGF به جاي هورمون رشد استفاده شود.از اينرو اين ماده براي رشد عضله لازم و كافي به نظر مي رسد و هم چنين يك ضد كاتابوليك قوي است.
اثرات انابوليك IGF رابطه مستقيمي با مقدار پروتئين دارد وبراي نتيجه بهتر بايد به مقدار كافي پروتئين بخوريد.
IGF ممکن است از منافع خاص به ورزشکاران وارد عمل مي شود ، چون ممکن است توانايي ورزشكار را براي يادگيري مهارت هاي جديد و تکنيک هاي مربوط به ورزش خود را بهبود بخشد.
اين ماده تشكيل كلاژن و كمك به ترميم غضروف را بهبود مي بخشد و همينطور موجب تراكم مناسب استخوان و تنظيم تراكم ان مي شود.
IGF درورزشكاران و بدنسازاني كه صدمه مفاصل را تجربه كرده اند مفيد مي باشد و به طور قابل ملاحضه اي موجب كاهش زمان بهبود و هم چنين افزايش قدرت در ناحيه بهبود يافته مي شود.
IGF موجب افزايش 15% توده عضلاني و 14% افزايش قدرت به طور ميانگين ميشود.
يك وابستگي خيلي زياد و عمل مشترك بين IGF و هورمون رشد و انسولين وجود دارد و كساني كه IGF و هورمون رشد را با هم استفاده كرده اند توده عضلاني بيشتري كسب كرده اند تا استفاده هر يك به تنهايي. علاوه بر اين, يك احتمال هست كه تستوسترون با همكاري هورمون رشد سبب افزايش سطح IGF در عضلات مي شود و بهترين عملکرد هورمون رشد زماني که در رابطه با هورمون تستوسترون استفاده مي شود. هورمون رشد حساسيت به انسولين را افزايش مي دهد.
محبوب ترين نوع IGF موجود در بازار سياه هم اکنون LR3IGF-1 (Long R3 IGF-1) است كه از 83 اسيد امينه تشكيل شده و2 تا3 برابر قوي تر از IGF-1 هست.
دوز مصرفي: 60mcgs -120mcgs در روز


دید کلی...
قسمت پیشین هیپوفیز ، مهمترین و بزرگترین قسمت هیپوفیز است. این بخش قدامی در انسان 70 درصد وزن غده را تشکیل می-دهد و محل سنتز و ترشح چندین هورمون است که بیشتر عمل تحریک و تنظیم ترشحات سایر غدد درون ریز را به عهده دارند و به همین جهت آنها هورمونهای محرک (Stimulating hormone) می-نامند. هورمون پرولاکتین یا لاکتوژن و هورمون رشد یا سوماتوتروپین هورمون ، از مهمترین هورمونهای بخش قدامی هیپوفیز هستند.


تمامی هورمونهای قدامی هیپوفیز از یک پیش ساز گلیکوپروتئینی حاصل می-شوند. این ترکیب پیش ساز از 264 اسیدآمینه ساخته شده است که پرواوپیوملانوکورتین گویند. این ترکیب هیدرولیزهای آنزیمی مختلفی را تحمل کرده و در نتیجه به پپتیدهایی با اندازه-های مختلف تبدیل می-شود که هر کدام از پپتیدهای حاصل ، عمل هورمونی خاصی را انجام می-دهند. ترکیب پرواپیوملانوکورتین بوسیله سلولهای حلقه قوسی غده هیپوتالاموس و سلولهای قدامی هیپوفیز ، سنتز می-گردد.


نحوه عملکرد هیپوتالاموس و هیپوفیز قدامی...


هیپوتالاموس مغز ، مرکز هماهنگ کننده سیستم آندوکرین می-باشد که پیامها را ازسیستم اعصاب مرکزی دریافت و هماهنگ می-کند. در پاسخ به پیامها ، هیپوتالاموس تعدادی از هورمونهای تنظیمی (عوامل آزاد کننده) را تولید می-نماید که مستقیما از طریق عروق خونی اختصاصی و نورونهایی که دو غده را به- یکدیگر متصل می-کنند به غده هیپوفیز مجاور ، منتقل می گردد. غده هیپوفیز از دو قسمت با عملکرد متفاوت تشکیل شده است. به هیپوفیز خلفی انتهای آکسونی نرونهای متعددی می-رسد که از هیپوتالاموس منشا می گیرند.


هیپوفیز قدامی با تولید هورمونهای محرک به هورمونهای هیپوتالاموسی موجود در گردش خون ، پاسخ می-دهند. این پلی-پپتیدها رده بعدی غدد آندوکرین شامل قسمت قشری غدد فوق کلیوی ، غده تیروئید ، تخمدان و بیضه را فعال می-نمایند. به دنبال تحریک این غدد ، هورمونهای اختصاصی آنها وارد گردش خون شده و به گیرنده-های هورمونی موجود در روی یا داخل سلولهای هدف ، متصل می-گردند. هورمون رشد مترشحه از هیپوفیز قدامی بر روی کبد و استخوان ، تاثیر می-گذارد.


نحوه تنظیم سنتز و ترشح هورمون رشد...


غلظت هورمون رشد در بافت هیپوفیزی 15 - 5 میلیگرم بر گرم یعنی بیشتر از غلظت سایر هورمونهای هیپوفیزی است. وزن مولکولی این هورمون 22 هزار دالتون است. همانند بیشتر هورمونهای هیپوفیزی ترشح هورمون رشد ، حالت یک جریان دائمی و یکنواخت را ندارد، بلکه به صورت جریانات ضربانی (Pulsatile) انجام می-پذیرد. میزان ترشح این هورمون تحت تاثیر تحریکات عصبی و خواب و بیداری می-باشد. بطوریکه غلظت پلاسمایی این هورمون ، ممکن است در ظرف چند دقیقه 10 برابر شود.


بیشترین افزایش هورمون در پلاسما مدت کوتاهی پس از به خواب رفتن رخ می-دهد. عوامل موثر در ترشح هورمون رشد عباتند از: شوک وتنشهای عصبی ، درد ، سرما ، عمل جراحی ، گرسنگی ، هیپوگلسیمی ، ورزش ، خوردن غذاهای پروتئینی و بالاخره اسید آمینه آرژینین . شوکهای عصبی از طریق تاثیر کوتاکولامینها بر روی هیپوتالاموس موجب زیاد شدن ترشح هورمون می-گردند. اثرات کلیه عوامل نامبرده شده با توجه به خاصیت فیزیولوژیک بسیار مهم هورمون رشد که همواره از مصرف گلوکز در بدن جلوگیری می-کند، توجیه پذیر است.


زیرا به هنگام وقوع شوک عصبی، هیپوگلیسمی ، گرسنگی و خواب، هورمون رشد از یک سو با بکار انداختن واکنشهای لیپولیز مقدار بیشتری اسیدهای چرب آزاد را به سلول می-رساند و از سوی دیگر ورود اسیدهای آمینه به داخل سلول را زیاد می-کند (واکنشهای نوسازی گلوکز) ، تا به این ترتیب از مصرف گلوکز جلوگیری نموده و آن را برای نیازهای سلولهای مغزی حفظ کند.

 


اثر غلظت گلوکز در ترشح هورمون رشد...

 


غلظت گلوکز در سلولهای ترشح کننده هورمون آزاد کننده هورمون رشد در هسته هیپوتالاموس ، عامل اصلی در تنظیم هورمون رشد می-باشد. تجربه نشان می-دهد که ترکیبات مشابه گلوکز (2- دزاکسی گلوکز) که از عوامل مهارکننده واکنشهای گلیکولیز بوده و باعث افزایش غلظت گلوکز در خون می-شوند، ترشح هورمون رشد را نیز زیاد می-کنند. در صورتی که قرار بود افزایش گلوکز در پلاسما موجب قطع ترشح هورمون رشد شود. می-توان نتیجه گرفت که عامل اصلی تنظیم ترشح هورمون ، سرعت و میزان متابولیسم گلوکز در داخل سلولهای ترشح کننده هورمون آزاد کننده رشد است و نه غلظت گلوکز در پلاسمای خون.

 


اثر آرژینین در ترشح هورمون رشد...


اثر محرک آرژینین و یا غذاهای غنی از پروتئین در ترشح هورمون رشد نیز خود مکانیسم تنظیم کننده-ای است تا به این ترتیب ، اسیدهای آمینه در پلاسما به داخل سلولها انتقال یافته و در ساختمان پروتئینها شرکت جویند و یا به اشکال دیگر ذخیره انرژی تبدیل شود. یکی از کارهای هورمون رشد ، شرکت در پروتئین سازی است.
اثر سایر مواد و هورمونها بر ترشح هورمون رشد
تعداد زیادی از هورمونها یا ترکیبات مشابه آنها مانند استروژن، دوپامین ، ترکیبات آلفا- آدرنرژیک ، سروتونین ، پلی-پپتیدهای هم اثر ----- (Opiate) ،هورمونهای روده-ای و گلوکاگن بر روی سلولهای هسته هیپوتالاموس تاثیر گذاشته و در تنظیم هورمون رشد دخالت می-نمایند. مهمترین عامل تنظیم ، هورمونی است به نام فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-1) و یا سوماتومدین C که توسط کبد ساخته می-شود و به نظر می-آید که مهمترین اثر فیزیولوژیک هورمون رشد یعنی اثر آن در رشد استخوانها با دخالت این هورمون (IGF-1) انجام می-پذیرد.


خواص فیزیولوژیک و بیوشیمیایی رشد بدن


اثرات این هورمون در رشد بدن با دخالت پروتئین واسطی به نام فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-1) و یا سوماتومدین C ، انجام می-پذیرد. این پروتئین واسط از خانواده ژن فاکتورهای شبه انسولین و از نظر ساختمانی شبیه پروانسولین است. پپتید مشابه دیگری نیز به نام (IGF-2) در پلاسمای خون انسان وجود دارد که یک عامل محرک تکثیر سلولی است. (IGF-1) دارای 70 اسید آمینه و (IGF-2) دارای 67 اسید آمینه است. غلظت پلاسمایی (IGF-2) ، دو برابر (IGF-1) است. با وجود این به نظر می-رسد که واسط اصلی در انجام اثرات هورمون رشد همان (IGF-1) می--باشد، زیرا افرادی که دارای مقدار کافی فاکتور (IGF-2) بوده ولی دچار نقصان (IGF-1) می-باشند، کوتاهی قد مانده و بدن آنها رشد طبیعی ندارد.


متابولیسم پروتئینها
هورمون رشد سرعت انتقال اسیدهای آمینه به داخل سلولهای عضلانی را زیاد می-کند و مستقیما نیز دارای اثر فعال کننده سنتز پروتئینهاست. اینگونه اثرات هورمون رشد با انسولین مشابهت دارد.


متابولیسم کربوهیدراتها
در متابولیسم کربوهیدراتها ، هورمون رشد اثری مخالف انسولین دارد. افزایش گلوکز خون پس از تزریق هورمون رشد ، نتیجه دو نوع اثر است. یکی صرفه جویی در مصرف آن در بافتهای محیطی و دیگری افزایش فعالیت واکنشهای نوسازی گلوکز در کبد . هورمون رشد در کبد با فعال کردن واکنشهای نوسازی گلوکز از منشا اسیدهای آمینه ، ذخیره گلیکوژن را نیز افزایش می-دهد.


در دوره واکنشهای گلیکولیز اثر مهار کنندگی هورمون رشد در چندین مکان بروز می-کند و به نظر می-آید که این هورمون از ورود گلوکز به داخل سلول نیز جلوگیری می-نماید. هورمون رشد در عضله با آزاد نمودن اسیدهای چرب از منشا ذخیره تری-گلیسریدها نیز از انجام واکنشهای گلیکولیز جلوگیری می-کند. تجویز هورمون رشد به مدت طولانی ممکن است به بروز بیماری دیابت منجر شود.


متابولیسم چربیها
تجویز هورمون رشد در ظرف مدت 60 - 30 دقیقه باعث افزایش اسیدهای چرب آزاد در خون (از منشا بافت چربی) و افزایش اکسیداسیون اسیدهای چرب در کبد می-گردد. اثر هورمون رشد در متابولیسم کربوهیدراتها و چربیها بدون دخالت (IGF-1) انجام می-گیرد.


متابولیزم مواد معدنی
هورمون رشد و فاکتور (IGF-1) باعث افزایش جذب و نگهداری یونهای کلسیم ، منزیمو فسفاتها در بدن می-گردند و این عمل آنها احتمالا در ارتباط با اثری است که در رشد استخوانهای طویل دارا هستند.

 


آیا هورمون رشد می-تواند مستقیما موجب رشد اسکلت و غضروف شود؟


در جواب باید بگوییم خیر. دانشمندان در سال 1957 آزمایشی انجام دادند. در کشت سلولهای غضروفی در خارج بدن ، پس از تزریق هورمون رشد ، سلولهای غضروفی در پاسخ به هورمون رشد ، رشد نکردند. پس چرا این هورمون در داخل بدن باعث رشد می-شود و در خارج بدن اثر ندارد؟ اینطور فرض کردند که هورمون رشد باعث تولید ماده دیگری می-شود و آن ماده است که باعث رشد استخوانها و غضروف می-شود. تحت تاثیر هورمون رشد یک فاکتور شبه انسولین به نام سوماتومدین C در سلولهای کبدی ساخته می-شود که نقش اصلی را در رشد اسکلت بدن بازی می-کند.


بیماریهای ناشی از اختلال در ترشح هورمون رشد...


کمبود ترشح هورمون رشد بویژه در دوران کودکی ، حائز اهمیت زیادی است زیرا سبب متوقف شدن رشد طبیعی کودک و کوتاه قدی (Dwarfism) می-گردد. اختلال در رشد بدن ممکن است به علت کمبود ترشح هورمون رشد باشد که در این صورت تجویز هورمون رشد باعث برطرف شدن کمبود و ادامه رشد می-گردد.عدم رشد طبیعی ممکن است به علت اختلالاتی در بافتهای هدف و یا فقدان فاکتورهای IGF2 و IGF1 رخ دهد، در این نوع کوتاه قدی تجویز هورمون رشد موثر نخواهد بود.


افزایش ترشح هورمون رشد اگر در سنین کودکی رخ دهد یعنی در زمانی که هنوز انتهای اپی-فیزی استخوانهای طویل بسته نشده-اند. در این صورت استخوانهای طویل ، رشدی بیشتر از حالت طبیعی داشته و بیماری بلند قدی و یا غول پیکری یا (Gigantism) بروز می-کند. اگر افزایش ترشح هورمون رشد پس از دوران بلوغ رخ دهد موجب رشد غیر طبیعی قطری استخوانهای جمجمه ، صورت ، پیشانی ، فکها و دست و پا و درشت پیکری (Acromegaly) می-گردد که ممکن است با برخی عوارض متابولیسمی و حتی دیابت قندی همراه باشد.

 

در سالهای اخیر دیده می شود که ورزشکاران حرفه ای پرورش اندام و ورزشکاران قدرتی هر چه بیشتر به مصرف IGF-1 روی آورده اند.فاکتور رشد که به اختصار IGF-1 نامیده می شود ، مشابه انسولین بوده و به یک پپتید peptid مربوط میشود که از 70 اسید آمینه تشکیل شده است .این ماده که قبلا" سوماتومدین somatomedin-c/c نام داشت ، به همراه IGF-2 ((نام قبلی آن فاکتور مولتی پلی کاسیون محرک Multiplikation بود)). بوسیله کبد و تحت تاثیرGH ساخته شده و بخش بزرگی از تاثیر رشد را موجب می شود . دقیقا" مثل GH ، پپتید نیز تحت تاثیر IGF-1 به یک ماده قوی سوزاننده چربی و یک آنابول فراوان در بدن تبدیل می گردد. با این وصف IGF-1 بر عکس GH تاثیر آنابولی نداشته ، بلکه مقدار قند خون را پایین می آورد و حساسیت انسولین را در بدن افزایش می دهد بعنوان مناطق بکار گیری کلینیک ، کاتابولیکی ، افزایش قند خون ، بیماری های کلیوی و عدم رشد قد ((کوتوله گی)) بر اثر تأثیر گذاری رسپتورهای GH مورد بحث قرار میگیرند. مطالعات کلینیکی نشان داده اند که IGF-1 موجب افزایش پروتئین در بدن می شود ، در حالی که این تأثیر پس از یک تا دو هفته کاهش می یابد. ولیکن می توان آن را با ارایه همزمان GH در یک مدت طولانی ، همچنان حفظ نمود.

ورزشکاران پرورش اندام به دلیل قیمت بالای IGF-1معمولا به مقدار کمی از آن مصرف می کنند.دوز مؤثر IGF-1بین 50 تا 100 مییکروگرم در روز میباشد که حد اقل باید در بیست و پنج جلسه تمرینی استفاده شود که باید بعد از تمرین تزریق شود و برای نتیجه بهتر مستلزم است که آن را به همراه انسولین و GH و استروئید های آندروژنی استفاده کنید که در نتیجه به عوارض آن هم افزوده می شود ، به این نکته توجه داشته باشید که دوزهای پایین تر از مقدار ذکر شده مؤثر واقع نشده و نتیجه ای جز حدر دادن هزینه برای شما نخواهد داشت.

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:16 ] [ ikm ] [ ]
ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن 250

اﺳﺘﺮوﺋﯿﺪھﺎی ﻣﺨﻠﻮط(ﻣﯿﮑﺲ)

اﯾﻦ داروها  از ﺗﺮﮐﯿﺐ اﻧﻮاع اﺳﺘﺮهای ﺗﺴﺘﻮﺳﺘﺮون ﺑﺮای اﯾﺠﺎد ﺧﻮاص اﺛﺮ ﺑﺨﺸﯽ بهتر و دوام اﺛﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯿﺸﻮد.هرآﻣﭙﻮل ﺑﺎ ﻣﯿﻠﯽﮔﺮﻣﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻘﺪار ﺧﺎﺻﯽ از هر ﻧﻮع اﺳﺘﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ از مهمترین

در ادامه به معرفی دو ﻧﻮع از استروئیدهای میکس که مهمترین و ﭘﺮﻣﺼﺮف ﺗﺮﯾﻦ آنها را

ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮنسوستانون

 

اﯾﻦ دارو ﻣﺨﻠﻮﻃﯽ از۴ ﻧﻮع ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺗﺴﺘﻮﺳﺘﺮون ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ که ﺑﺎهم واﮐﻨﺶ وﻋﻤﻠﮑﺮد ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺜﺒﺖ وﺧﻮﺑﯽ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دهند. ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن در ﺧﻮن دوره ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﺎﻻﯾﯽ دارد و ﺑﺴﯿﺎر داروی ﭘﺮ ﻃﺮﻓﺪاری درﺑﯿﻦ ﺑﺪﻧﺴﺎزان ﻣﯽ

ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن ﯾﮏ داروی ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻮﺛﺮ دراﻓﺰاﯾﺶ ﻗﺪرت و ﺣﺠﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.اﺛﺮ ﺑﺨﺸﯽ ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن دراﺑﺘﺪا ﺑﺎ دوز ﻣﺼﺮﻓﯽ ۲۵۰ ﺗﺎ ۵۰۰ ﻣﯿﻠﯽﮔﺮم هر ۱۰روز ﯾﮑﺒﺎر ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد زﯾﺮا دوره اﺛﺮ ﺑﺨﺸﯽ ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن ﻧﺴﺒﺖ به ﺳﺎﯾﺮ

ﮔﺰارش ﺷﺪه که ﺗﺰرﯾﻖ ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن هر ۱۰ روز ﯾﮏ ﺑﺎر بهترین اﺛﺮ ﺑﺨﺸﯽ را دارد. همچنین ﻋﻮارض ﺟﺎﻧﺒﯽ دراین دارو ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺮوز ﻣﯿﮑﻨﺪ و به همین دلیل  ﯾﮏ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻣﻌﺠﺰه آﺳﺎ ﺑﺎ ﻋﻮارض

 

 

هر آﻣﭙﻮل ﺳﻮﺳﺘﺎنون ۲۵۰ ﻣﯿﻠﯽﮔﺮم ﺷﺎﻣﻞ ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت (اﺳـــﺘﺮهای) ﺗﺴﺘﻮﺳﺘﺮون به ﺷﺮح زﯾﺮﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ :

      

      

      

      

در ﻣـﻮرد ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻓﻮق ﮔﺰارش ﺷﺪه که ﻣﻮﺛﺮﺗﺮﯾﻦ ﺗﺮﮐﯿﺐ اﺳﺘﺮوﺋﯿﺪی از اﺳﺘرهای ﺗﺴﺘﻮﺳﺘﺮون ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﺲ ازﺷﺮوع دوره ﺗﺎ ﯾﮏ ﻣﺎه از هرﺗﺰرﯾﻖ،در ﺑﺪن ﻓﻌﺎل ﺑﻮده و ﺣﺪودا ٣ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪاز ﺗﺰرﯾﻖ هرﻧﻮﺑﺖ ﻣﯽﺗﻮان اﺛﺮآن راﺣﺲ ﮐﺮد که اﯾﻦ اﺛﺮﺳﺮﯾﻊ ﻣﺮﺑﻮط به اﺳﺘﺮ پروپیونات

 

ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی از ورزﺷﮑﺎران به ﻋﻠﺖ وﺟﻮد ﭼﻨﺪ ﻧﻮع اﺳﺘﺮﺗﺴﺘﻮﺳﺘﺮون درﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن آن را داروﯾﯽ آﻧﺎﺑﻮﻟﯿﮏ ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮب دانسته و ﻃﺮﻓﺪاران زﯾﺎدی دارد وﻟﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮد که هیچ داروی اﺳﺘﺮوﺋﯿﺪی ﺑﺪون ﻋﻮارض

 

 

اﺛﺮ ﺑﺨﺶ ﺗﺮﯾﻦ دوز ﻣـﺼﺮﻓﯽ ﺳﻮﺳﺘﺎﻧﻮن ۲۵۰ ﺗﺎ ۷۵۰ ﻣﯿﻠـﯽ ﮔـﺮم (١ ﺗــﺎ

 

Sustanon mg/week
 

Week

250
 

1

500
 

2

500
 

3

750
 

4

750
 

5

750
 

6

500
 

7

500
 

8

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:15 ] [ ikm ] [ ]
سوستانن یک آمپول تزریقی روغنی است که از 4 نوع تستوسترون متفاوت به قرار ذیل تشکیل شده است:

۱- ۳۰ میلی گرم تستوسترون پروپیونات

۲- ۶۰ میلی گرم تستوسترون پنیل پروپیونات

۳- ۶۰ میلی گرم تستوسترون ایزوکپروات

۴- ۱۰۰ میلی گرم تستوسترون دکانوات

 

 

 

ترکیبات تستوسترون در زمان آزاد می شوند برای اینکه تاثیر آنی هنگام فعال بودن در بدن به مدت یک ماه برای جذب فراهم می کنند .همچون تستوسترون های دیگر سوستانن یک استروئید آندروژنی با تاثیر سازنده قطعی می باشد. بنابراین و بدین خاطر ورزشکاران عموماً سوستانن را به منظور افزایش حجم عضلانی برای افزایش قدرت به کار می برند . ویژگی سوستانن این است که ذخیره آب کمتر و عوارض جانبی استروژنیک کمتری را دارا می باشد . این ویژگی ها برای پرورش اندام کاران بی اندازه مفید است کهGynecomastiaکمتری را تحمل می کنند و از طرفی اثر سازندگی تستوسترون تزریقی باز جستجو می شود . احتباس آب کاسته شده ای که سوستانن به دنبال دارد باعث شده که استروییدی مورد علاقه و دلخواه برای پرورش اندام کاران و ورزشکاران به شمار بیاید که مورد توجه نیز قراربگیرد و همچنین برای تفکیک و ساخت عضلات ، یک پایه و اساس قطعی محسوب بشود.
دوز مصرفی سوستانن از ۲۵۰ میلی گرم تا ۲۰۰۰ میلی گرم در هفته متغیر است. با وجود اینکه سوستانن تا یک ماه در بدن مؤثر باقی می ماند ، بهتر است که یک تزریق ثابت حداقل در هفته صورت گیرد . دوز مصرفی عمومی این دارو از ۲۵۰ میلی گرم تا ۱۰۰۰ میلی گرم در هفته متغیر است . یک مبتدی که از این استروئید مصرف می کند می تواند تقریباً ۲۰ پند در عرض چند ماه اضافه وزن از آن توقع داشته باشد ، در حالی که او فقط ۲۵۰ میلی گرم سوستانن در هفته تزریق کرده است. توسعه و ترقی ورزشکاران احتیاج به دوز بالایی از این دارو دارد ، تا اثر مؤثر و خواسته شده را بدنبال داشته باشد.سوستانن استروییدی تقریباً مطمئن است اما در دوزهای بالا می تواند دارای عوارض جانبی استروژنی بالا برای مصرف کنند گان باشد وقتی که دوز مصرفی سوستانون تا ۱۰۰۰ میلی گرم در هفته بالا میرود این عاقلانه تر می باشد که یک آنتی استروژن همچون تامواکسی فن یا پرویرون مصرف شود تزریق سوستانن تولید محصولات طبیعی تستوسترون در بدن را تحت فشار قرار میدهد و یا آن را کاهش میدهد در نتیجه می توانید ازHCG یا Clomid Zitratدر پایان دوره استفاده کنید سوستانن ۲۵۰ میلی گرمی استروییدی خوب و ایده ال میباشد که به صورت توده ای باید مصرف شود ورزشکار انی که توده عضلانی سریع و قدرت بالا مورد علاقه شان است سوستانن را به همراه قرصهای آنادرل و دیانابول استفاده می کنند . از طرف دیگر همچنین سوستانن با ترن بلن یا مسترون پروپیونات یا وینسترول برای ورزشکارانی که شدتی را جستجو می کنند مفید می باشد .سوستانن ۲۵۰ میلی گرمی در بازار سیاه به میزان کافی یافت می شود . یک نوع عمومی و معروف آن شکل روسی آن است که در هندوستان تولید می شود . هزاران شاخص وجود دارد که این دارو در ایالات متحده قاچاق می شود ، برای آنکه در دست پرورش اندام کاران قرار بگیرد.قیمت این دارو در بازار آزاد بین ۱۵ تا ۲۰ دلار است ،اما قیمت اصلی آن ۵ دلار می باشد . سوستانن اولی در نوارهای پلاستیکی ۵ تایی با یک کاغذ سفید به بازار می آید و به رنگ آبی می باشد. نوع جدید سوستانن روسی دارای تاریخ انقضاء می باشد که روی آن حک شده است . آمپول های یک بسته دارای یک جمله واضح بر روی ورق سفید هستند که با جوهر آبی نوشته شده است. سوستانن در ایتالیا، پرتقال و انگلستان و در اروپا کلّاً ساخته و یافت می شود، که دارای شماره سریال های مشخص و قطعی   میباشند.

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:14 ] [ ikm ] [ ]
دیانابول
این دارو نبز یكی از داروهایی است كه در ایران و جهان بسیار محبوب است .
دیانابول یك استروئید خوراكی و تزریقی می باشد كه اثرات بسیار قوی در ساخته شدن و متابولیسم پروتئین در بدن دارد .
دیانابول نیز مثل بسیاری از استرئید های خوراكی مانند اكسی متالون از شاخه داروهای آلفا الكیلت c17 تشكیل شده است و از این رو شباهت بسیاری با اكسی متالون دارد ولی خواص آنابولیك آن از اكسی متالون بیشتر است .
دیانابول با افزایش نیتروژن در خون و بالانس آن تولید و همچنین جذب پوتئین در عضلات را افزایش داده و سبب رشد توده عضلانی بدن می گردد از این رو دیانابول جزو استروئیدهای بسیار قوی با خاصیت آنابولیك بالاست .
دیانابول خوراكی بیشتر در قرص های 5 میلی گرم (آنابول) بوده و نوع تزریقی این دارو نیز وجود دارد . دیانابول را به خاطر داشتن سرعت بالا در عضله سازی استروئید عضله ساز گویند.
وزن ورزشكار 1 تا 2 كیلو در ابتدای دوره 6 هفته ای بالا می رود و در پایان دوره 8-6 كیلو افزایش وزن خواهد داشت كه 5-4 كیلوی آن عضله است و مابقی آب و نمك می باشد و با قطع دارو كم كم دفع می شود .
افزایش توده عضلانی در نتیجه افزایش و همچنین ضخیم شدن بافت های عضلانی با جذب پروتئین بیشتر می باشد . از لحاظ عملكرد میزان جذب آب دیانابول نسبت به اكسی كمتر بوده ولی قدت كمتری نیز نسبت به اكسی به ورزشكار می دهد . البته این افزایش وزن كمتر از نظر كیفین بسیار مناسب تر است زیرا حدود نیمی از وزن افزایش یافته از اكسی احتباس آب در بدن است كه این نسبت در دیانابول بسیار كمتر می باشد ولی مابقی عوارض استروژنی در هر دو وجود دارد البته در دیانابول كمی كمتر است .
دیانابول یك داروی مناسب برای دوران آماده سازی مسابقات می باشد زیرا با مصرف هم زمان كلومیفون و نولوادكس و مسترلون می توان از افزایش احتباس آب و نمك در بدن بسیار كم كرد و نتیجه مطلوب تری گرفت .
دوز مصرفی در بین ورزش كاران 15 تا 40 میلی گرم در روز می باشد كه حتما و حتما همانطور كه در مورد اكسی نیز گفته شد به خاطر سمی بودن تركیبات از شاخه داروهای آلفا الكیت ها دوره نباید از 6 و حداكثر 8 هفته تجاوز كرد .
یكی از موثر ترین دوره ها دوره هم زمان دیانابول با دكا می باشد اما در این دوره نباید دوز دیانابول بیشتر از 30 میلیگرم در روز باشد اما می توان مقدار دكا را به خاطر كم بودن عوارض زیاد كرد . ولی به هیچ عنوان دوز دیانابول و یا اكسی را برای افزایش كارایی بیشتر از حد مجاز بالا نبرید .
مصرف هم زمان دیانابول با دكا تا سقف زیر مجاز می باشد :
دیانابول 30 میلیگرم روزانه + دكا 400 میلی گرم در هفته
این بالا ترین دوزی است كه شما می توانید از این 2 دارو در كنار هم مصرف كنید و مصرف بیشتر آن با عوارض شدیدی همراه می باشد .
مصرف هم زمان دیانابول با انواع تستسترون عوارض زیادی دارد . پس توصیه نمی شود . البته مصرف هم زمان دیانابول و تستسترون به همراه دكا حجم بسیار زیادی میدهد اما اگر خواستید زمانی دیانابول را به همراه تستسترون استفاده كنید حتما زیر نظر مربی آگاه باید باشید زیرا عوارض آندروژنی این دوره بسیار شدید می باشد .
برای به دست آوردن قدرت بدون افزایش وزن و حجم مصرف دیانابول با اكس اندرلون و یا وینسترول مفید می باشد كه در دوره های خشك كردن نیز از اكس اندلون و وینسترول ( استنازول ) استفاده می شود .
زمان فعالیت دیانابول در خون 6-8 روز می باشد . كه حدود 1 تا 2 ساعت پس از مصرف مقدار آن در خون زیاد می شود . پس بهتر است قرص ها را 2 بار در روز میل كنید یعنی در دو نوبت تقسیم كنید تا نتیجه بهتری داشته باشد .
كمترین دوز دیانابول كه عوارض جانبی در آن به ندرت به وجود می آید 20 میلی گرم در روز می باشد كه برای مبتدی ها تجویز می شود .البته بهتر است در دوره اول از دیانابول مصرف نكنید .
از عوارض جانبی دیانابول می توان ریزش مو زدن جوش و سمس شدن كبد و سایر عوارض آندروژنی را نام برد .
حال برای اینكه سلامت خود را باز گردانید مصرف آنتی استروژن ها و آنتی آكنه ها و داروهای ضد ریزش مو را جدی بگیرید .


مقدار مصرف در حرفه ای ها : 25 تا 50 میلیگرم روزانه
مقدار فعالیت دبانابول در بدن :8-6 ساعت می باشد
مدت ماندگاری در تست های كنترل دوپینگ : 6 هفته

[ جمعه هفدهم آبان 1392 ] [ 14:13 ] [ ikm ] [ ]
.: Weblog Themes By themzha :.

ÏÑÈÇÑå æÈáǐ

توجه توجه:برای دیدن تمام موضوعات به گزینه عناوین مطلب مراجعه نمایید